bu kayıt düşünce..

.. kumanda panelinize, ne yazmış cherryblossom diye geldiniz ya sayfaya, söyleyecek çok birşeyim yok aslında.. sadece Rabbimizin bizi nedenli büyük nimetlerle donattığını bir kez daha hatırlamak ve hatırlatmak istedim.. güzel bir sonbahar akşamı, elimde sıcacık kahve.. pencereden süzülen ikindi güneşi, dışarı her baktığımda rengarenk yapraklar.. yanımda olamasalarda içimi ısıtan sevdiklerim.. her ışık vuruşunda bambaşka bir güzelliğe bürünen zambak çiçeğim.. ve yazmaya niyetlensem listenin sonu gelmeyecek mutluluk sebeplerim..

 

hangi kelime, hangi duygu, hangi davranışla böylesi güzelliklerin, şükrünü eda edebiliriz? bunları bize lutfetmişse Yaradan, daha ne için sızlanmaya hakkımız olabilir? üstelik nimetler içinde yüzerken şükretmeyi unutup başka şeyler için nasıl tasalanmaya kalkabiliriz ki? 

hem hepsi bir tarafa,

'hiç sebepsiz beraberliğine seçtiği biz, hamd etmek için Allah'tan başka ne isteriz ki? hiç yoktan bizi 'şah damarından daha yakın'lığına layık görmüşse Allah, biz şimdi neyimizi eksik biliriz ki?

yoksa Allah bize yeter değil mi?'*

her anımızın hamdle, şükürle dopdolu geçmesi duasıyla, cumamız mübarek olsun..

*Canla Ba(ğı)şla, Senai Demirci

yeniden merhaba ve annemden bir inci daha :)

tam bir yıl önce ilk defa merhaba demişken, bu sefer uzun bir aradan sonra yeniden merhaba diyorum.. ara verenler çok iyi bilirler ki, aradan sonra kelimeler unutulur, klavyede harfler bulunamaz gibi olur :) işte ben de bu yüzden lafı fazla uzatmadan kaldığım yerden devam etmek istiyorum.. yani annemden :)

benim annem bir de aşağıdaki fotoğrafa bakar ve anında :'püsküllerini düzeltseydin ya şunun' der :) bizim kahkamızdan sonra da ekler :'ama doğal dursun diye de mi?'

bense çektiğim bu fotoğrafın profil fotoğrafı olarak kullanıldığını görüp mutlu mesut dolaşırım.. evet bu duruma sinirlenemiycek kadar acemiyim halen :)

muhabbetlerimle :)

çok kısa, fena halde kısa :)

* annemler türkiyede ve ben yalnızlığımın üçüncü haftasındayım..

* yeni işim sağolsun akşamları erken yatıp, sabahları çooook erken kalkıyorum.. uyuya kalmamak için de dört tane saat kuruyorum..

* bir dersim kaldı sadece ve tez konumu seçmek üzereyim, Rabbimden kolaylıklar diliyorum..

* hayatımda ilk defa bir düşünce yazısı kaleme alacağım ve yine ilk defa kocaman bir programda sunuculuk  yapacağım.. heyecan içerisindeyim..

* eyaletimizdeki gençler için çok ciddi bir eğitim projesinin konsept hazırlıklarını yapıyoruz.. gerçek anlamda çabalama zamanı!

ne de güzel söylemiş..

"Hayatımda biri yok, Birinde hayatım var" diyebilmektir aşk.

Can Dündar

kalbin kilitleri..

Kilitler türlü türlüdür. Dünya sevgisi, dünyayi ahiretten üstün tutmak bir kilittir. Ölümü unutmak bir kilittir. Kur'an'i terk etmek bir kilittir.. Allah'i az zikretmek bir kilittir. Nefis muhasebesi hususunda zayif davranmak bir kilittir. Sadaka vermeyi terk etmek bir kilittir. Bildigiyle amel etmemek bir kilittir. Gaflet ehliyle cokca oturup kalkmak bir kilittir. Vakti yararsiz islerde harcamak bir kilittir. Farzlari eda etmemek bir kilittir. Baskalarina zulmetmek bir kilittir. Nafile ibedetlerini yerine getirmeyi aliskanlik haline getirmemis olmak bir kilittir. Bütün günahlar birer kilittirler. Kilitler türlü türlüdür. Sekil ve hacimleri farklidir. ama hapsi de ayni islevi görür.

'Kalbin Allah'in sözlerini düsünüp anlamasini engellemek..'

diyor Abdülhamid Bilali 'Davetcinin Egitmi ve Ahlaki' kitabinda..

ruhsuz namazlarimizin, 2 dakikada yerini dünya düsüncelerine birakan tefekkürlerimizin, hic üzerimize alinmadigimiz Kur'an okumalarimizin carpici bir aciklamasi degil midir bu?

merak ediyorum isittigimiz bir hakikat kac kilidi asarak kalbimize ulasabilir? ya da kacinci kilitte tökezleyip kalir yari yolda?

ve herseyden önemlisi kilit üstüne kilit vurdugumuz bu kalbi kurtarmak icin bir isik var mi acaba?

ses veriyorum..

ya da görüntü diyelim :) suskunlugu bozmak adina buralardan biraz noel, biraz kar havasi essin sayfamda.. en kisa zamanda daha uzun yazabilmek dilegiyle, sizi fotograflarla bas basa birakiyorum..

muhabbet ile efendim..

karanliga sebep..

 

yapamamak bir mumun yaptigini..

yanamamak aydinlanmak icin..

azalamamak aydinlatmak icin..

az kelime, bol fotoğraf..

bir önceki post'a inat kısa yazıp, bol fotoğraf ekleyeceğim bu sefer :) 

fotoğraflar pazar günü nişanlımla birlikte yaptığımız botanik park yürüyüşünden.. normalde o gün almanya'nın en güzel şehirlerinde biri olduğu söylenen Heidelberg'e gidecektik.. ama hava durumuna bakınca, gitmenin pek de iyi bir fikir olmadığına karar verip, Marburg'un botanik parkında sonbahar çekimleri yapalım dedik.. tabii kendi çapımızda, acemice :))

 makinayı paylaşamadık bir türlü, bir onun elindeydi bir benim.. dışardan nasıl görünüyorduk kimbilir :))

ne güzellikler vardı, bizim yansıtmaya güç yetiremediğimiz.. ve belki de keşfedemediğimiz.. sayfamın sağındaki ayet geldi sık sık aklıma.. hepsi O'nun yüceliğini yankılıyor ve biz anlayamıyor, kavrayamıyoruz..

bir çok önemli şey yaşadığımız bu parkta bu kez farklı dolaştık..oturduğumuz bankların eksikliğini hissettik..  anılarmıza anı ekledik..

 dolaşıp fotoğraf çektikten sonra bir yerlerde karnımızı doyurduk..  çayımızı afiyetle yudumlarken de  çektiklerimizi inceledik.. her fotoğrafa kusur bulduk.. çekmeyi değil belki ama eleştiriyi iyi yaptık  :))

şimdi düşünüyorum da, harika bir gündü ve ben nimetler içinde yüzüyorum.. Rabbimin bana yaşattığı bunca güzelliğin hakkını nasıl ödeyebilirim?  hep diyorum zaten yaşadığım bu mutluluğun hakkını ödemeye, ömrüm     şükrüm olsa yetmez.. 

o yüzden ömrüm kadar değil, sonsuzluk kadar şükürler olsun O'na..

yıldız çiçeği..

dua, dua.. eller karıncalanmış..

yıldızlar avuçta, gök parçalanmış..

gözyaşı bir tarla hep yoncalanmış..

bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu..

iplik ki incecik örer boşluğu..

nfk